Every year, without knowing it I have passed the day when the last fires will Wave to me.

And the silence will stout tireless traveler like the beam of a lightless star.

Then I will nolonger find myself as in a strange Garment surprised at the earth

And love of one woman

And the shamelessness of men

As today writting after three days of rain hearing the Wern sing and the falling cease

And bowing not knowing to what..!

 یاد واره جان

  

     هر سال ندانسته از ان روز می گذرم که اخرین شراره ها - به بدرود

دست می تکانندم

آنوقت. موج سکوت فرا می رسد

همچون مسافری خستگی نشناس

                                    مثل تراوش تاریکی

                                                     از ستاره ای خاموش وبی نور

آنوقت دیگر  خودرا چون  جامه غریب زندگی از زمین شگفت زده نمی یابم

ونیز عشق یک زن

و بی شرمی مردان

چون امروز-نوشتن در پی سه روز بارش -گنحشگ ها می خوانند - با پایان ریزش باران

و سر فرو آورند بی آنکه بدانند به جه؟!

 

 

بــــــــــــــــــــــــــــوقِ سگ

بوقکی دارم که بوقِ مردم است            دُمِ او گه راست و گه کژُدُم است

گاه جنباند دُ مَش را در هوا                   گه کند د م را نهان بین دوپا

کارهایش خنده دارد یک کمی                غم گریزان میکند ازآدمی

او گمان دارد نگهبان من است              حافظ مال و دل و جان من است

همسرم را دوست دارد بی گمان            وین نکردست او زما هرگز نهان

 میدود پیشش ز نزد ما چو برق                بین ما هر دو نهد فی الجمله فرق

گر نشیند خانمش بر صندلی                    سگ پرد توی دلش بی معطلی

خانمش اما به او بی اعتناست                    گم نخواهد شد کسی در راهِ راست

***************

گفت یار از بوق سگ بس ! کافیه                    بگذر از این قافیه ک علافیه               

گفتمش ای جان-ز عشق روی دوست            می نگنجم در میانِ پی و پوست

بوق و کرنا را بهانه می شمار                         هرسخن دارد نشانِ کویِ یار

در غزل پیرِ مرادم حافــــظ است                  هر چه می آید بیا د م حــافــظه است 

مثنوی را نقـــش مولانــــــاستی                        لاجرم برما مگیـــــر این کاستی

سعـــــــدی شیرین سخن استــــادِ من                داده امثال و حِکم او یاد من

گفت هوشنـــــــگم زِ نیــــــــما چون شبی           صبح در راه است روشن کوکبی

آی آدمها چو می خواند خروس                       صبح می آید چه بنشستی عبوس

****************

در بیان هجـــــرت و شوقِ وطن                    شد امیـــــــــــــــــــدِ شاعران امید من

وآن فــــروغ دیده ی نوآوران                       در تولد مرگ را می دید  عیان

بامدادان گل چو در مِه می شکفت  ِ              گوشِ دل پیغامِ احمد می شنفت

داد سهرابم نشان ازکویِ دوست                   هرچه میبینم نشانِ روی اوست

این سخن پایان ندارد الحذر                         بی حدیث و بوق و کرنا در سفر

مخلص شعری ام ای جان آذزخش                میگذارم تا برافرازم درفش

یاد پیـــــــر طوس افتادم دمی                         پـــــــارسی از وی رسیدستم همــــــــی

پارسی آوایِ جانست و روان                          پارسی زان شد زبانِ شاعرا ن

چون که زادستیم در ایران زمین                        یا زبان پارسی گشتیم عجین

پارسی چون پرنیان و چون پرند                      پارسی شهدین وشیرین همچو قـــــند

این سخن را نیست پایان و کران                          تنـــــــدر آمــــــــــد آ ذرخشش درمیـــــــــان

ع خ

تام تمامت به دو هزار و شانزده از تولد  میترا یامسیح   

 26 march

چشم انداز: این دفتر بی معنی

چشم انداز: این دفتر بی معنی

چشم انداز

چشم انداز

flying in ballon over southern CA.................

داستان خوانی زنده یاد هوشنگ گلشیری

گویایِ خاموش Stillness Speaks

    سکون میگوید  را همراه بردم توی قطار آم ترَک  Stillness Speaks کتاب 

که یعــــــــــــــــــــــــــنی سکـــــون در حــــــــــــــــــــــــــــر کـــــت

Eckhart Tolle writes " A true spiritual teacher does not have anything to teach in the

 conventional sense  of the word". The spiritual teacher , he says, reveals to you "who  you already are" and " What you already know" in the depth of your being.

با اجازه حضرت حکیم طوس و آقای افلاطون وجنابِ سقزاط.. چند بیت  چو مهمانی    هم سرزده نازل شد از عالم بالا (خانه ی زیر اجاره) و این 

هم از این....

فلاطونِ دانا ز سقراط گفت......

.تو آبستنی رازهـــــــای نهفت

نیاموزمت تازه دانستنی.....

.به دانستنی ها چو آبستنی...

به یاد آرمت آنچه دانسته ای.

..به دانستنش چون تو شایسته ای...

فرا دار گوش و شنو خود خموش....

..برون و درون خالی از جنب وجوش

ســـــــــــخن کز خمـــــــــــوشی بر آید نــــــــیـــوش

کــــه فـــــــــرزانِگــــــــی جانـــت آرد به هــــــــــــــوش

An attempt to render this poem which was inspired by Tolle's reminder that since Socrates and Plato and Sufi theosophist like Shahab-Din-Sahravardi- شیخ اِشراق Ebn Arabi and Ru mi  as well as   Buddhism and Hindu thoughts before them held that all knowledge is innate in all manifestation of existence at all times,..... all in one breath. The above poem is in  Msnavi in the style of Greatest Epic Poet of all times.. Hakim Abolghasem Ferdosie Tosie.. So in honor of the above.! This is  that which shall pass.!

All wise Plato related once from the  great master Socrates...

The hidden jems of knowledge within you is as if you are pregnant

As you hold the knowledge and wisdom within already, I then am the midwife

When time is due and deserving are you, the offspring of wisdom come to life.

Listen, Hear and be silent... still inside and out..

Listen to the words stemed out of silence eckoe

So wisdom may awaken your soul.

Rocky Mountain North Carolina around 4 PM on tuesday October 8th 2013

By Hazrat Ali keh khodeman bashim.

Sepideh Raissadat & Mezrab Ensemble - Tasnif "Ey Baghban"

Sepideh Raissadat & Mezrab Ensemble - Tasnif "Ey Baghban"

ای شیر پیـــــر بسته بزنجیـــــر......

برای پيرِ احمد آبادی  محمد مصدق...از زنده یاد م. امیــــــــد

آفتاب بان

این شیر پیـــــر بسته بزنجیـــــر

آن سروِ راست قامتِ تاریــــخ

                    پُشتی خمیده از غمِ میهن

                درکور و سوت غروبِ دهکده تنها نشسته بود

و پشتِ  کوهسار غفلت و نادانی... آنجا که آفتاب هم از خواب

بيدار می نشست

گمگشته کاروان را –تا مرز آفتاب

                                                   ره مينمود

***

               اما دریغ دریغ ز طوفان-کز سوی کوهساربرآمد

برباد داد و دربود و فنا کرد               وآن کِشته ها به بار نیامد ..!

 د یری گذ شت و این شب پا یا..           با یک  ستاره چو پار نیامد

                                  ناباوران به تیره ی ژرفش با فریب فجر

  کان صبــــــح زرنگار  نیامد

 و پير زالِفجرِ فریبِ  دهر

اين غربتی  به تیغ  هندی ِتازی

                      از گردِ قرنِ بی سوار درآمد

سی ام تير ماه

خلیل آذرخش 

شبآهنگ

سخن "ما آن است كه فلسطين متعلق به فلسطينى‌ها است و ادامه‌ى اشغال آن، ظلمى بزرگ، تحمل‌ناپذير و خطرى عمده براى صلح .. و امنيت جهانى است. همه‌ى راههائى كه غربيها و وابستگان آنها براى «حل مسئله‌ى فلسطين» پيشنهاد كرده و پيموده‌اند، غلط و ناموفق بوده است و در آينده نيز چنين خواهد بود. ما راه‌حلى عادلانه و كاملاً دموكراتيك را پيشنهاد كرده‌ايم: همه‌ى فلسطينى‌ها، چه ساكنان كنونى آن، و چه كسانى كه به كشورهاى ديگر رانده شده و هويت فلسطينى خود را حفظ كرده‌اند، اعم از مسلمان و مسيحى و يهودى، در يك همه‌پرسىِ عمومى، با نظارتى دقيق و اطمينان‌بخش شركت كنند و ساختار نظام سياسى اين كشور را انتخاب نمايند و همه‌ى فلسطينيانى كه سالها رنج آوارگى را تحمل كرده‌اند، به كشور خود باز گردند و در اين همه‌پرسى و سپس 
"تدوين قانون اساسى و انتخابات، شركت نمايند. آنگاه صلح برقرار خواهد شد.

این از افاضات رهبر علی خامنه ای در اجلاس "کشورهای غیر متعهد



سخن ما آن است كه  ایران متعلق به   ایرانی ها است و ادامه‌ى اشغال آن {حکومت آخوند} ، ظلمى بزرگ، تحمل‌ناپذير و خطرى عمده براى صلح و امنيت جهانى است. همه‌ى راههائى كه غربيها و وابستگان آنها براى «حل مسئله‌ى  ایران» پيشنهاد كرده و پيموده‌اند، غلط و ناموفق بوده است و در آينده نيز چنين خواهد بود. ما راه‌حلى عادلانه و كاملاً دموكراتيك را پيشنهاد كرده‌ايم: همه‌ى ایرانی ها، چه ساكنان كنونى آن، و چه كسانى كه به كشورهاى ديگر رانده شده و هويت ایرانی خود را حفظ كرده‌اند، اعم از مسلمان و مسيحى و يهودى، در يك همه‌پرسىِ عمومى، با نظارتى دقيق و اطمينان‌بخش شركت كنند و ساختار نظام سياسى اين كشور را انتخاب نمايند و همه‌ى ایرانیانی كه سالها رنج آوارگى را تحمل كرده‌اند، به كشور خود باز گردند و در اين همه‌پرسى و سپس تدوين قانون اساسى و انتخابات، شركت نمايند. آنگاه صلح برقرار خواهد شد.


از افاضات رهبر معظم زهنمودراه‌حلى عادلانه و كاملاً دموكراتيك

sweet bird of youth

.

Over the empty deserts!! Over the misty forests... \


Rivers..Mountaintops snow covered
"Damavand perhaps"

OCEANS  and yes springs too!!!
Sweet Bird of Youth flew......

fill up my cup  with bright wine...
shining bright such Devin!

Search has just began...for all that we thought we knew?
                          the wine cup is half empty..half full!?
                                                                says who??

It's been written!!!!I heard..
                                    or thought..somehow,,from nowhere
                                       or . somewhere..out far in the blue..!
                    "HE WHO SEEKTH SHALL FIND"
Or was it "may' FINDTH"; I'll never know!!
                                             thus to "HE" or "SHE"  "WHO" SEEKTH
                              we shall bow!!

and so  I ....do too
                                           to everlasting search for....
PEACE, LOVE AND TRUTH----
 of I and you!!!!
                                                                                        Novamber 14 th 1987  Ali Khalil
                                                                                                          

Iran Trip 2005 Isfahan

Iran Trip 2005

Banafsheh Sayyad: Golden Wheat (music Dastan & Sima Bina)

در باره شعز هادی خر سندی درباره جنبش سبز

                        در باره شعز هادی خر سندی درباره جنبش سبز 

هادیا زین دست گر گویی سخن
می شوی زودی سخن گوی وطن
گرچه بعضی شعر هات معمولیه
ایده اش خوبه ولی مفعولیه
این یکی اما شعاری تر شده
مثل حرفای همین عنتر شده
(کی پذیرد ملت ما خستگیی)
(زین سولیداریتی و همبستگی)
کیست این ما-ملت-مردم تویی؟
با که میگویی سخن؟ هم از دویی.
ساده سازی می کنی چون واعظان
گرچه تحمیق است آنها شغلشان
ّهادی از رهبر شدن پر...هیز کن
کم شعاری باش و عر و تیز کن
مردم و ملت وخلق قهرمان
امت اسلامی و آزادکان
هرچه خوانی مان جناب هادی جان
بی خودی ول معطلند این رهبران
چون که ما گشتیم چون رنگین کمان
بسه مرسی ! واعظان ِو قهرمان

دیر هست و کهنه نیست همون وقتا فرستادیم برای اصغر اقا

Reza Deghati Montage

Finaly, I found this again, good work by Nima to put it toghether from Master Deghati

Iran Isfahan 18 sep 2009 Quds Protest Part 30

اصفهان وارد شدس!!!

بحران زایی برای حفظ جمهوری

New York Times Article:

Since the revolution, Iran’s leaders have relied on chaotic situations like the Iran-Iraq war to consolidate power and sideline rivals.

“The Islamic state thrives on chaos,” said Rasool Nafisi, an academic and an Iranian expert based in Virginia. “The famous statement by Khomeini was that the Iraq war was a God-given event. He was able to consolidate his power and sideline all his opponents.”



حضرت دکتر رسول نفیسی در جای دیکر درنقش تنش زایی به مثابه راه کاری برای  حفظ وضع موجود در سیاست خارجی جمهوری ملایان چنین ملاحضه میکنند که-- بحران کار ساز نیست. دز شرایط بحران سرمایه ها و مغزها از کشور فراری شده و کار و کسب مردم روی زمین می ماند.   تنش و بحران تنها برای حفظ وضع موجود آنهم بدترین نوع حفظ وضع موجود است. گرایش اخیر جهان اقتصادی است و هر کشوری در کوشش مداوم در جهت به دست آوردن سهم بیشتری از تجارت جهان است. این میدان را خالی کردن و به توشه ایدئولوژی افزودن چاره ساز نیست و نسل های آینده ما را نفرین خواهند کرد --- .......

این دفتر بی معنی

اين دفترِ بی معنی، غرقِ میِ ناب اولئ

اين خرقه که من دارم، در رهنِ شراب اولئ

چون عمر تبه کردم، چندان که نگه کردم

در کنجِ خراباتی، افتاده خراب اولئ

چون مصلحت انديشی، دور است ز درويشی

هم سينه پر از آتش، هم ديده پر آب اولئ

"حافظ"

اين برگهایِ پريشان-

اين شکوِه خانه و سنگِ صبورِ دل

اين دفتر

اين حجله خانهء تازه "عروسِ طبع"

..".زيور زفکرِبکّر"

در آرزویِ نگارِ خوش...[1]

هم جلوه گاه سرور و تغزل

در بزمگاه لولی سرخوش

حماسهء شهامت دارا

در آتشِ غرور سکندر

فرياد دادخواهی فرهاد

از غدرِ داور و اختر

اين برگ برگ پريشان

اين دفتر- سوزنده باد

*8**

در آتشی بلند و اهورائی

بادا

شراره جاويدش

از برقِ غيرت درويشان

بنياد جور شاه و ريایِ شيخ

هم سوزِ زمهرير زمستان را

- با شعله هایِ سرکشِ عصيانسوز

تا روشنِ پگاهِ اهورائی

سوزنده باد-اين دفتر

بهار 1974

.......

روايت حسينِ دودی را از دوکس شنيدم-اولی پدَرم بود که خود حسين را می شناخت و گرچه نگفت اما گمان می برم که در ميخانه هایِ جلفای اصفهان-پياله ای هم شايد..در شباب.

دومی اما معلمم بودکه اگر رفته روانش شاد. آقا خانی... حسين را شاعری لابالی و می خواره توصيف ميکنند.بارها وپياپی بدستِ حاکمِ شرع بر حسين حد جاری شده وآنهم در ملاء عام. حاکمِ شرع را آقا نجفی از سلالهء حضرات پشتِ مسجد شاهی معرفی می کنند، که ساداتی بودند جليل القدر و رفيع الرتبه ومتولی موقوفاتِ لا احصی مسجد شاهِ اصفهان که هم اکنون امام ناميده می شود و بعضی از سلسله جليله کماکان آن حوالي هستن وبعضن در چار گوشِ ربع مسکون پراکنده.

آقا نجفی ظاهرن از دست دودی (تخلصش هم همين بوده) ذله شده بوده. از اينرو چون هر صبحگاه او را از پلِ الهوردی خان(سی وسه پل) مست و خراب بر پشتِ قاطر به شهر می آوردند آقا می سپارد طلاب غيور قاطر و مالدار و محموله را طوعن کراهن به خدمت بياورند. پس از انعام چاپار دار(لابد برای خوش خدمتی به امامِِ جماعت)آقا حدود شرعيه را بوجه ضربات تازيانه خدمت اين رند عالمسوز کار سازی می فرمود تا جائی که حسين جای شلاغ خورَش رغبت انگيز نبوده که پيشکش ، حال رقت هم به شلاق زن ميداده که خود سببِ کراهت از اين عمل خير و بی رغبتی ابواب جمعی عمله و اکرة مومنين در کسب فيض می گرديد

بالاخره آقا که معروف به تقوی ورافت وشفقت بوده بر آن می شود که انعامی از و جوه شرعيه به حسين.بدهد(لابد برای ردّ مظالم يا حق البوق جهت ترغيب اقامة ظواهر شعائر) و قدَغن می کند که منبعد پا در جلفا گذاشته و شربِ خمر کند. اين رند قلندر هم بمصداق {وظيفه گر برسد مصرفش گل است ونبيذ} ديگربار صبح جمعه می فرستد بساط عرق و کله پاچه( می صبوح از محل وجوه) در غرفه های پل خواجو که معبر قبرستانِ تاريخی تخــت فولاد است بپا کنند. پاسی ازبامداد گذشته، فقيه شهر [که سجاده می کشيد به دوش] سر راهش به زيارت اهل قبور، حسين را در حال و پایِ بساط غافلگير می کند که وجوهات اهدائی آقا را به مصرفِ می و ساغر و ساقی وکله پاچه.....آقا فی المجلس ابريق دودی را می شکند وتار مطرب را نيز....حسين هم پيش از اجرایِ حدود گويا فی البديهه می سرايد:

آقا نجفی شکست صد کوزة می

تا شهرتِ او گشت به بغداد و به ری

گــر بَهرِ خـــدا شکست ای وای به مـــا

گـــر بَهرِ ريـــــا شکست پس وای به وی

قصهء حسين و شهرتش بسته به روايات راويان افواهی متغير و گاه متضاد است. شنيدم غزل و رباعی ناب در فرهنگ افواهی به شاعر عامی نسبت داده اند و شايد پر شاخ و برگ اغراق. از لابلای اين تصاوير ذهنی و بی سند {رند}و قلندر باری بيشتر منتقل می کنند.... . راويان می گويندکه شعرش ناب بوده و جوهره مند. لذا يکی دوتن گهر شناس او را تشويق و ترغيب می کنند که برایِ ثبت در تاريخِ ادب و. از اين دست... به تهران برود تا دفترش را به زينت طبع بيارايند...و دودی.. هر بار سر باز می زده..

تا اينکه سرانجام در اواخرِ عمر رضايت ميدهد و به ترغيب ادب دوستي بار سفر می بندد به دار الخلافهء تهران برای اين مهم.

روايت شده که در زمستانی سخت سرد /حسين و يار غارش در مسافر خانة يا کارِوانسرائی نيم شبی پيش از تحويلِ ديوانِ خطیِ منحصر به فردش به چاپچی، احتمالن پس از دُمی به خمره زدن...می گويد :{جهان و هرچه در آنست پشمِ ... ماست} و دفتر شعرش را بدستِ شعله های پاک آتش می سپارد که دمی دوستی را گرما بخشد. که گفته اند نکوئی کن و بسوزانش...و کناياتی است در اين اشارت وآتش کتاب سوزی و دودی به چشم قربانيان فرهنگ شيخ و شاه... تا روشن پگاه اهورائی.... عهده علی الراوی......

---

[1] عروس طبع را زيور ز فکرِ بکر می بندم- بود کز دستِ ايامم بدست افتد نگاری خوش-حافظ